"Babam öldüğünde üç hafta boyunca ağlamadım. Üzgün olmadığım için değil. Bir insanın olabileceğini tahmin ettiğimden çok daha üzgündüm. İçimi bir şeyler oyuyormuş da pençeleriyle dışarı çıkmaya çalışıyormuş gibiydi. Silah yaraları bile onun yanında hafif kalır."
"Samimi olmaya çalıştığımda neler oluyor, görüyor musun? Hayallerimin üstünde tepiniyorsun." "Hayallerinin üstünde tepinmiyorum. Onlarla dalga geçiyorum. Arada fark var."