“Bir yalnızlık mevsimine yaklaşıyoruz adım adım,
Sokak lambaları daha bir loş yanıyor sanki.
Havada huzurun kokusu ve sesi var
Mahkum olmuş bedenlerimiz ağlıyor usul usul.
Sebepsizce sızlanıyor gökyüzü,bir an gürlüyor,
Sanki bize bir mesaj veriyor.
Belki ağlıyoruz içten içe
Can havliyle yaka paça eksiltilmeye yüz tuttuğumuz yerlerimiz söylenip duruyorlar.
Bedenler yalnızlığa el sürülmüş,
Ruhlar mis kokulu amberlere sarılsın isterdim
Ve her daim canlı kalmasını.”
rûberû✨