Gül
@akgls
Şu anda okuduğu kitap
Küçük bir yaprağın arkasında bir dünya gördüğünü zanneder de koca dünyayı görmeden yaşar.
Gözümüzü kör eden yedi renktir, kulağımızı sağır eden sesler, ağzımızı paslandıran yediklerimiz, kalbimizi önce coşturup sonra durduran sonsuz koşmalarımızdır. İnsan dışına değil, içine kıymet verendir.
Hayatın bir değişmeler silsilesi ve her değişmenin bir olgunluk olduğunu anlamayanlar yobaz kafalı insanlardır.
Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?
Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran Hisler ve Kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?