Yavaş yavaş yıkılıyor insan.
Hiç beklemediği insanlardan gelen ihanetler, darbeler derken oturup ağlayacak gücü kalmıyor.
Sarılıyorum kağıda kaleme derdimi dökmek için ama artık onlar da derdime derman olmuyor.
Bu dünya da iyilerin yüzü gülmüyor
Bazen de hayat dersi çok ağir veriyor.
Hani nefes alırken ciğerinize ince ince sızı girer de ağlamaktan nefes alamazsınız ya öyle işte...