Çocukluğundan itibaren içinde yaşadığı şartlar, Peyami'de hadiselerin arka planını bazen evhama düşecek derecede fazla kurcalamaya itiyadı kazandırmıştı. Bazılarının iddia ettiği gibi asla polis değildi, fakat polisiye bir zekası vardı. Çocukluğunda polisiye okumasının ve Türkiye'nin sözü edilip yegane polisiye roman yazarı olmasının arkasında da bu ihtiyat vardır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Fikirlerini kolayca değiştirip tashih edebilen Peyami'nin bazı sabit fikirleri de vardı; mesela babasının ölümüne sebep olduğuna inandığı Sultan II.Abdülhamid'e duyduğu şiddetli düşmanlıktan hiç vazgeçmedi...
Varlığa mânâ veren insan değildir, insana mânâ veren varlıktır. Şüpheci zamanlarda dahil, daima milliyetçi ve insancı oldum. Allah'tan şüphe ettiğim zamanlar bile onun varlığı imkanını reddetmedim. Marksist olmaksızın kendi inanış hukuklarım içinde bir çeşit sosyalistim. Fikirlerim hemen bütün kitaplarımda vardır. Esasta değişmedim daima kendi kendimi tashihe (düzeltmeye) çalıştım ve çalışıyorum insanın kendi kendisi kalması şartıyla değişmesi bütün eşyaya şâmil (kapsayan) bir zarurettir. Bunun için hem muhafazakar, hem de inkılapçıyım.
Peyami, kendi kendini yetiştirmiş olmakla beraber psikolojiden tıba felsefeden sosyolojiye kadar birçok alanda uzman seviyesinde bilgiye sahipti; fakat bilgiyi sırtında bir yük gibi taşıyanlardan değil, hususi bir yaşama tarzı haline getiren hakiki bir entelektüel ve asıl manasında muharrirdi.
Her gün yemek ve tuvalet gibi itiyadın (alışkanlık) kolaylaştırdığı hareketler arasına bir türlü giremeyen ve her gün ilk adımın güçlüğünü taşıyan bir ameliye (iş) varsa yazı yazmaktır.