Ölüler böyle şeyler hatırlar mı bilmiyorum ama ben hatırlıyorum. Ondan hatıra olarak, bana olan sevgisi ve bir avuç kiraz için döktüğü gözyaşlarının anısı kaldı. Dünyadaki tüm kirazlar benim olsa da bir önemi yok. Ben çocukluğumdan beri, dünyadaki tüm kirazlara küsüm.
"Ölümden beter şeyler var hayatta. Korkusuz olduğumu söylüyorlar, bu bir yalan. Tüm çabalarımın boşa çıkmasından korkuyorum. Bir ömür boyu tutsak olmaktan korkuyorum. Elimden hiçbir şey gelmemesinden, insanların acı çekmesini tekrar izlemekten korkuyorum. Çünkü bu sefer, ben suçlu olurum. Bu yük ile yaşamaktan korkuyorum ve Odrion bunu biliyor."
Doğruydu, bunu yapmak istiyordu ama arzusuna hakim olmalıydı. Doğru olanı yapmazsa, cezasını halkı öderdi. Kendi arzularını, ihtiyaçlarını, hırslarını geri plana atmak zorundaydı.
"Başkasına güvenemem. Kazanacağından emin olamam. Benim kadar istekli ve vefakar olacaklarına inanamam. Bu savaşı başkasına bırakamam. Ben onlara söz verdim. Kazanacağım. Bunu başkası yapamaz. Ben yapacağım."