Grup etiği, insanı değil de insanları -belirsiz olarak- vicdanın merkezi olarak görme yanlışına düşmektedir. Bu tür bir izah pejmürde bir izahtır; çünkü deyim yerindeyse sorumluluğu başkalarına yüklemektedir.
Yani kendi kendimize yaratıcı bir biçimde düşünelim ve dumanaltı olmuş odalarının dışında anlam aramayı küstahça zanneden gelenekçilerin sitemkâr feryatlarına aldırmama cesareti gösterelim.