İleri yaşında anne babasını hatırlayan Schopenhauer, şunları yazmıştı;
Pek çok erkek güzel bir yüzle baştan çıkar…Doğa,kadınları bütün güzelliklerini bir anda sergileme ve ‘’heyecan’’ yaratmaya teşvik eder…Yine doğa, kadınların bitmek bilmez masraflar,çocuk sevgisi,inatçılık,dikbaşlılık,yaşlanmak ve birkaç yıldan sonra çirkinleşmek,aldatma,kocasını boynuzlamak,kapris,garip meraklar,histeri krizleri,cehennem ve şeytan gibi pek çok kötülüğü içinde barındırdığını gizler.Bu yüzden evliliği gençlikte alınan ve yaşlılıkta ödenen bir borç olarak görüyorum…
Schopenhauer iki ayaklı hayvanların (kendi ifadesiyle ) ısınmak için ateşin başında birbirlerine sarılmaları gerektiğini söyler.Ama çok fazla kucaklaşma yüzünden kavrulmamaları için uyarır.Oklu kirpileri sevdiğini söyler;kirpiler ısınmak için bir araya toplanır ama mesafeyi korumak için de dikenlerini kullanırmış.Schopenhauer de kendi ayrılığına değer veriyordu ve mutluluğu için kendisinden başka hiç kimseye güvenmiyordu.