Kitap: 1984 - George Orwell
7/10
Öncelikle başta çok sıkıldım ama ilerledikçe eh işte dedim sonra sonra fikrim değişti ama sanırım alıntılar vs keşfettime düşüyordu diye spoilerlere yakalandığım için beklentimi karşılamadı o yüzden 7/10
HERKES ÇOK ÖVDÜ O YÜZDEN BU MUYDU DEDİM ÜZGÜNÜM Fakat finali beni şaşırttı bu yüzden bu kadar popüler olmuş olabilir sanırım
1984 okuması biraz zor ama etkisi kalıcı bir kitap bunda hemfikiriz ama öyle bir atmosferi var ki huzursuz edici, sürekli izleniyor olmak ve her şeyin yasak olması ve özellikle düşüncenin yasak olması ııı neysee
“Büyük birader sizi izliyor”
Ana karakter Winston bu sisteme karşı ama çok da güçlü biri değil aslında. Daha çok düşünerek karşı çıkmaya çalışıyor
Ama finalde sanmayın ki mutlu olucaksınız
Direnen Winston’ın başına neler gelıyor neler O işkenceler ve 101 numaralı oda
Aslında fizikseld en çok psikolojik işkence ön planda. Yani amaç sadece acı çektirmek değil, kişinin düşüncelerini tamamen değiştirmek.
Ve şunu fark ettim ki sıkıldığımız yerleri yazar bence bilerek yapmış o sıkıcılık bile aslında bize o baskıyı hissettirmek için olabilir ama yinede daraldım. Ortak okuduğumuz gurupta en geride ben kaldım
Bazı kitaplar vardır; hikâyesini okursunuz. Bazı kitaplar vardır; hislerini yaşarsınız.
Gece Açan Çiçekler benim için ikinci gruptaydı.
Tarık Tufan, bu kitapta yalnızlığı, kırgınlığı, özlemi, kabullenişi ve insanın kendi iç sesiyle hesaplaşmasını öylesine güçlü bir dille anlatıyor ki bazı sayfalarda hikâyeden çok duyguların içinde dolaşıyorsunuz.
Kitabın melankolik ve yer yer kasvetli atmosferi, okuru karanlığa sürüklemek yerine kendi iç dünyasına yaklaştırıyor. Karakterlerin yaşadığı kırılmalar, kayıplar ve sorgulamalar insanın kendinden parçalar bulmasına neden oluyor.
En çok da dili etkiledi beni. Bazı cümlelerin altını çizmek yetmiyor; dönüp tekrar okumak istiyorsunuz. Çünkü Tarık Tufan sadece hikâye anlatmıyor, duygu da aktarıyor.
Bu gönderide paylaştığım alıntılar, kitabı bitirdikten sonra da benimle kalmaya devam eden cümlelerden bazıları…
Gece Açan Çiçekler, melankolik anlatımları sevenler için yalnızca bir roman değil; aynı zamanda insan ruhunun kırılgan yanlarına tutulmuş bir ayna.
Peki sizin için bir kitabı unutulmaz yapan şey nedir; anlattığı hikâye mi, hissettirdiği duygular mı?
Gece Açan Çiçekler 
Tarık Tufan
Merhaba kitapsever dostlarım
Kitabın Adı- Ölümcül Konular
KISA KISA KİTABIMDAN ALINTILAR...
Israrla; “Siz Kuran’ı anlayamazsınız, Kuran anlaşılmaz, herkes anlayamaz, siz ayeti boş verin rivayetler, alimler ne diyor ona bakın...” türküsü çığıranlar bunu rastgele değil kurgulanmış bir projenin eseri olarak söylüyorlar.
Çünkü onlarca yazıda pek çok örnekle verdiğimiz gibi Müslüman: “Yahu acaba ne yazıyormuş şu kitapta bir bakayım” deyip eline alsa, tılsım/düzen bozulacak. Adam diyecek ki; “Yahu baksana burada şöyle şöyle yazıyor…” 300 değil 500 tane de meal olsa, hepsinde de aynı çevrilecek pek çok ayet Müslümanı düşünmeye itecek ve bunların merdiven altı imalatı, Çin malı uydurma dini sarsılacak. Gemi su almaya başlayacak.
Bu adam hiç der mi; “Açın bakın Kuran ne diyor, okuyun tefekkür edin” diye? “En güzeli bizim mezhep/tarikat/cemaat, Allah’ın en halis dostu bizim şeyh” diyen adam git de Bakara 165, 166, 167 Zümer 3, Yunus 18, En-Am 94’ü oku der mi hiç?
Ama az kaldı. Artık mızrak çuvala sığmıyor. Bizler görmeyiz ya şöyle bi 2-3 nesil sonra durum çok farklı olacak gibi geliyor bana.
Çünkü gemi delindi ve su almaya başladı. Sizin tahliye pompalarınızın kapasitesi ise giren suyu yenemiyor. Batış yakındır.
Ben denizciyim. Bu işleri iyi bilirim.
METİN SEVİL, Kısa Kısa - Sosyal Medya Tadında, Sayfa: 36
Okuduğu kitaplardan alıntılar yapar,
bir zamanlar buralarda yaşamış kadim insanlar, bilim kitaplarının homo sapiens, homo neanderthale veya homo erectus dediği atalar hakkında ahkamlar keser, bir kışta ne kadar çok şey öğrendiğini gösterip onu büyüler, hatta şu tepeye tırmanmış cilalı taş devri bilgeleri için felsefeler üretip yorumlarda bile bulunurdu.
