"Gidenlerin en büyük işkencesi nedir biliyor musun?" diye devam etti. "Arkalarında küçük de olsa bir geri dönüş umudu bırakmaları büyük acımasızlıktır. Dikkat et, ardında iz bırakanlar ya bulunmak istiyorlardır ya da unutulmaktan korkuyorlardır. Sen sen ol Poyraz'ım, asla ama asla ardında umut bırakarak gideni beklemeye kalkma."
"Ah evlat" dedi, perdeli kalın sesiyle. "Unuttum dese de dilim, kalbim yalan, unutmadım diye feryat eder, şarkıdaki gibi. Keşke bir an için bile mümkün olsa unutmak, hiç değilse o zaman görsem dışarıda ne mevsim yaşar insanlar..."