Yalnızlığı iliklerime kadar hissettiğim bi an daha. Herkes beni tek bırakabilmek adına amansızca çabalıyormuş gibi.
Anlatmak istediğim tonlarca mevzu varken, hiç kimseye bunları anlatamamak ve yüreğini bir çöp kutusu gibi hunharca kullanmak kaçınılmaz oluyor.
Veryansın diyorum bağıra bağıra bir çığlık gibi adeta sessizce.
Çığlık bir çığ gibi büyüyüp koşuyor son sürat hedefe doğru.
Hedeften şaşmıyor. Adı yine yanlızlık oluyor tam onikiden vurulanın...