ebru
@aloneinspace
Dikkat! Yıkılma tehlikesi vardır.
Şu anda okuduğu kitaplar
Ateşin ışığında Akhilleus'un gözleri parlaktı, titreşen gölgelerle çehresi keskin çizgilere bürünüyordu. Bu yüzü karanlıkta da, kılık değiştirmişken de tanırdım dedim kendi kendime. Deliliğin pençesindeyken bile tanırdım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Hem biri gitmişken dünyada kalmak daha büyük bir cezadır belki. Sence?"
Akhilleus, "Belki de öyledir," diye kabul etti.
Oysa her zaman yürekten gelen şeyleri söylemek de bir tür deha değil midir?
Bakışlarımızın kenetlendiği o saniyeler, o saniyenin yarısı kadar süreler, gün boyunca herhangi bir şey hissettiğim tek anlardı.
Ölülerin sesinin yaşayanları çıldırtacak gücü olduğu söylenir.