“Ben yaşayamadım çocuğum yaşasın”, “Ben yiyemedim o yesin” düşüncesiyle elini sıcak sudan soğuk suya sokmadığımız çocuklarımız, bir süre sonra her şeyi rahatlıkla elde etmeye o denli alışıyorlar ki bir gün kanat çırpmaları gerektiğinde, yeterince güçlenemeyen kaslarıyla uçmak bir yana, ne kadar üzücüdür ki tepeüstü yere çakılıyorlar.