“Tek tek insanları sürekli ne kadar fena ve sefil ya da ne kadar yüce ve iyi oluşlarına göre etiketleyip duruyor;fazlasıyla yücelttiğimiz birini gösterdiği bir zaaf ya da kusur nedeniyle birden yerin dibine sokabiliyoruz.Hemen hepimiz diğerini ideal/normatif bir birey varsayımı ve inancıyla kolayca yargılıyor ve mahkum ediyoruz.Kalpsizce ve nobran bir biçimde vaazlar veriyor,ahkam kesiyor,eksiklik ve fazlalık listeleri yayınlıyor,mükemmel suç arşivleri oluşturuyoruz.”(Erdoğan ÖZMEN)