Bana gereksinim duyan tek bir kişiden, hatta bir gözlemciden bile yoksun olmanın mutlak, dört başı mamur, cehennemsi özgürlüğü,,, İstediğim yalanı savurabilir, kendime canımın çektiği geçmişi biçebilir, en günahkar fantezilerimin peşinde koşabilirim.
Geleceğe doğru yalınayak koşmak için güçlü bir arzu duydu içinde ;kılıcını çekip atını yaşamın çetin cephelerine doğru doludizgin sürme isteği..."Yaşama sevinci" denilen duygu buydu herhalde.