Cennet de cehennem de içimizde.
İnsanın kan bağından ataları olduğu gibi edebiyat dünyasından da ataları vardı ve bunlar insana tarz ve mizaç olarak ilkinden daha yakın olabiliyor, üzerinde çok daha bariz bir etki bırakabiliyordu.
İçinde aşk tınıları barındıran dostluklarının trajik bir yönü vardı.
Seni taparcasına sevdim. Seni konuştuğun herkesten kıskandım. Seni kendime saklamak istedim. Yalnızca seninleyken mutluydum.
“Olan oldu bir kere. Geçmiş, geçmişte kalır.”
“Sen düne geçmiş mi diyorsun?”