z
@alysiaa
𓇼 ⋆.˚ 𓆉 𓆝 𓆡⋆.˚ 𓇼
16 Eylül
935 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Zaman geçtikçe "normal" hakkındaki karmakarışık fikirlerimi de yitirdim, artık gerçekten bir annenin bendeki yeri nedir, bilmiyorum. Sanki sağlığımı kaybetmişim gibi, korunaksız kalmışım ya da gerçekliğimi yitirmişim gibi. Tanıdığım ama alt edemediğim inatçı bir boşluk âdeta. İçime baktıkça başım dönüyor. Öyle ıssız bir manzara ki ya uykularımı kaçırıyor ya da beni kâbuslara boğuyor. Korkularım artık benim yegâne annem.
Bazı durumlar vardır, konuşmak ve her şeyi garantiye almak gerekir. Ama bazı durumlarda da sessiz kalman gerekir, çünkü havada dokunulmaz, değerli bir şeyler asılıdır ve sözlerin bir anda onları yok edebilir.
"Zaman öldürmek. Ne aptalca bir tabir. Zamanı öldürmemize falan gerek yok, o zaten bize ihtiyaç duymadan geçip gidiyor,"
İnsanın kalbinin kırık olmasının nasıl bir şey olduğunu da hatırlamıyorum. Sarsıcı ve korkunç bir duygu olduğuna dair solgun bir anım var sadece.