"Sen de anlatsana Jude" diye soranlar olmuştu dönemin başında, fakat o zamana kadar da omuz silkip "Aman, anlatılacak bir şey yok" demeyi öğrenmişti. Bu bahaneyi uzatmadan kabullenmelerine şaşırmış ama uğraşmamalarından rahatlamış, benmerkezciliklerine şükran duymuştu. Hiçbiri başkasının hikayesini dinlemek istemiyordu zaten, kendilerininkini anlatmak istiyorlardı.