Aynur Deveci
@alyysse
Çocukların ağladığı bir dünyada bütün kahkahalar bir zulümdür.
Dünyanın tarihi böyle yazılmamıştır
Unutma insan çiğ ette yiyebilir
Ateş sonradan bulunanan bir şeydir
Onun için bu hayat niye böyle adaletsiz diye sormak yanlış bir başlangıç olur
Bu sorunun tatmin edici bir cevabı yoktur
Doğru başlangıç, bu hayatı en az kazayla nasıl yaşayabilirim olmalıdır
Sayfa 159
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Zaman bu ;su gibi akar,rüzgâr gibi geçer….
Sayfa 143
Yine de yürüyen bir Çınar gibi Tiber kapısına doğru uzaklaşan adamın arkasından baktı başrahip
Ölümlü olmanın en basit belirtisiydi uyumak ihtiyacı sadece tanrılar uyumazdı kendi türüne aşina tanrıların deliksiz uyku çektikleri vaki olsa da sadece o hazzı tatmak içindi bu
Hep uyanık bir kahraman gılgamıştı o da destanlardaydı
Bir de aşıklar vardı gözüne uyku girmeyen ama onlarınki geçici hangi aşık yıllarca uykusuz kalmış ki
Buysa “beş yıldır uyuyamıyorum” diyordu ve sağlık Tapınağı da onu uyutamamıştı
Şimdi bu çoban tanrı değildi destan kahramanı da değildi aşık hiç değildi lanetlenmiş de değildi ne garip!
Şunun şurasında ölümlü bir kuldu ve müstesna bir yazgı‘yla seçilmişliğine dair civarında hiçbir emare yoktu
Sayfa 118
Oysa bir hırsız uykusuna bir yağmur uykusuna bir kış uykusuna bir şifa uykusuna hatta bir hasta uykusuna razıydı çoban Fazelis
İki derin sancı arasında düşürülen geçici bir uykuya yeter ki uyusun ama yok
O zaman bir uçurumun üzerinden görünen Roma’nın
kandillerine bakıyordu
Sayfa 110