Aynur Deveci
@alyysse
Çocukların ağladığı bir dünyada bütün kahkahalar bir zulümdür.
Bir hocamız daha vardı Gerdankıran hoca Ömer hulusi efendi derlerdi, Bir bacağı doğuştan kısa idi kendine mahsus bir yürüyüşü vardı Bu da çok mübarek bir zattı biz bu zattan hadis ve buhari_işerif okuduk icazet almamıza pek az kalmıştı bilmem ki kim fitillemiş
Sultan Aziz
-artık saraya gelmesin demiş
Zavallı adam çok müteessir oldu kahrından bir tarafı felç oldu bunun neticesinde vefat etti işte bu zat da hiç kendi menfaatini düşünmezdi aldığı maaşı bile karısına verilmiş kendisi daima mütalaa ile meşgul olurmuş
Üsküdar’da otururdu vazifesine ve dersine çok bağlıydı hiç bir gün hava çok fena idi
Denizde,ne vapur ve ne de kayık vardı
Pencerede oturup denizde yuvarlanan koca dalgaları seyrederken gözümüze bir sandal işte hemen Dürbünü aldık
Dalgalarla pençeleşen Bu sandala baktık ,saraya doğru gelmeye çalışıyordu biz “ ha battı ha batacak “ diye pencerenin önünde çırpınıyorduk
Şamdan yaklaşınca içinde kimi görelim bizim gerdan kıran hoca Ömer Hulûsi efendi değil mi
Heden yusufta mı koştuk Kancalar Cankurtaranlar hazırladık sandal yaklaştı biz böyle telaş ile uğraşırken bir de baktık ki hoca sandalda hiç istifini bozmadan oturuyor
Sandal güç hal ile yanaştı hocayı sandaldan aldık
“ aman hoca efendi bu havada için zahmet ettiniz” dedik,hoca büyük bir soğukkanlılıkla
-Bugün deniz biraz sertçe imiş , dedi
Ha… Söz nereye gelecekti,evet, İnsan kaç sene yaşarsa yaşasın sonu yine ölüm dünyada kalacak ancak bir nam
Sırrıcemal Kalfa da böyledir
Eğer bir emri hak vaki olursa çok iyi bir nam bırakarak bizden ayrılacaktır fakat çok üzüleceğiz
Az kalsın unutuyordum dün Abdülhamit kalfanın kulaklarının arkasına yakı yapıştırmayı tavsiye ve hatta ısrar etti
Doktorlar bunun iyi bir netice vermeyeceğini izah ettikten sonra
Abdülhamid şu cevabı verdi
-Ben Yıldız’da olsaydım doktorlara
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
#okudum bitti
Mutluluk yaralı büyüyen bir çocuk gibi. Bu yüzden hep tedirgin, hep kaçmaya hazır ,hep ürkek bir misafir
Uzun bir ömrün sonuna gelebilenler ve genç hayatlarının bitişine tanık olanlar bu misafirin kıymetini iyi bilir
Kendi haline bırakmayı, geldiği vakit korumayı çok üstüne gitmemeyi öğrenmiştir zira.
İnsan nasıl yaşaması gerektiğini keşke bu kadar acıya hedef ve tanık olmadan öğrenebilse
Yeterince hedef yeterince tanık oldum
Ömrümün kalan kısımda mutluluk yanıma ugrarsan üzerine gitmemeye kararlıyım
Hoşçakalın

Sayfa 435
Dönüş düşünüyor:
Geceyi gece yapan, güneşin dünyaya arkasını dönmesi midir?
Yoksa ayın ışığında parlayan kar,yastığa dökülen gözyaşı mı, gözlerden firar eden uyku mu?
Kalbin duvarlarında bir delik ,bir yol arayarak ışığı bulmaya çalışan kırgınlık mı, yoksa akın parmaklıklarını sarsarak firar etmek isteyen öfke mi?
Geceyi gece yapan, babanın evlattan, evladın kardeşten ,kardeşin dünyadan sakladığı o gerçeğin karanlıkta yaşamayı sevmesidir belki, kim bilir
Sayfa 328