gezegensiz
@amaMacondolu
Saklı durur rengi gözlerinin...
Lisans
İzmir
İzmir
69 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
En korkuncu da bir daha hiçbir şeyin düzelmemesi, eskisi gibi olamaması! İnsanın geçmişi nasıl aradığına aklım ermiyordu. Şimdi anladım: İnsan yapmadıklarına, yapamadıklarına üzülüyor. Peki neden böyle oldu? Duygularımızın yeterince güçlü olmamasından değil herhalde. İnsan daha fazla sevemezmiş gibi geliyor...
Sayfa 124
Reklam
Gözyaşları burnundan akıyordu. Kendi kendisine acıdı; öylesine büyük, öylesine dokunaklı bir duyguydu ki bu, uyuyamadı bir türlü
Sayfa 63
...asıl önemli olanı sana bir türlü söyleyemedim, böyle şeyleri hiç kıvıramam, ama sözlere aldırmadan inan bana; başka şey düşünsem bile seni bir dakika aklımdan çıkaramıyorum.
Sayfa 55
İçine kapanmış, boş şeylere inanır olmuştu. Yeşil bereli bir kıza rastlarsam mektup alacağım, diyordu kendi kendine, eğer Şumov'la yarın aynı vardiyada çalışırsam işler yolunda gidecek. Sonra da kızıyordu: Nineler gibiyim, bu gidişle aklımı da kaçırabilirim!
Sayfa 28
gezegensiz
, bir kitap okudu9/10
Beğendi
·4 günde okudu
·Okunma: 10 Haziran 2026 00:00
·2026 42. kitabı
Reklam