Selam kızlar! İnferno 3 kitap yorumuyla geldim
Yorumum: Serinin final kitabıydı… Onlara veda etmeye hiç hazır değildim ama olacakları okumak için de epey sabırsızdım. En sonunda merakım galip geldi,
dark verse serisi 3. kitap…
dante ve amara’yı okuyacağım için çok heyecanlıydım. ne yalan söyleyeyim ilk iki kiraota gördüğüm ve aralarındaki hem çekim hem de o uzaklığın sebebini okumak için can
tepeleri, ormanı ve manzarayı özlemişti.
onu özlemişti.
onun öpücüklerini, gözlerini ve sesini özlemişti. amara’ya bakarken suratında oluşan o küçük sırıtışı, bakımlı yüzünü, sonsuz gözlerindeki o ateşi… heykelleri, sohbetlerini, kitapları, dansları, araba gezilerini ve rüyaları özlemişti.
yıllarca her günü birlikte geçirdikten sonra, ayrılık çok daha acımasız geliyordu ama bunu başaracaktı. başarmak zorundaydı.
dante onu öldürmeyi daha önce de hayal etmişti. annesine, kardeşine, roni’ye ve amara’ya yaptığı her şey için babasına farklı şekillerde işkence etmeyi düşünmüştü. odasına gizlice girmek ve uykusunda boğazını kesmek istiyordu. ofisine girip gözlerinin ortasına bir kurşun sıkmak istiyordu. onu sorgu odasına sürüklemek ve saatlerce kanını akıtmak istiyordu.
adama karşı hissettiği nefreti basit bir gülümsemeyle gizleyerek beslerken bir yandan da krallığını parça parça dağıtmayı planlıyordu. bu yozlaşmış krallığı, geriye onun kuracağı imparatorluğun temellerinden başka bir şey kalmayana kadar parçalayacaktı.
henüz zamanı gelmemişti.
ama bir gün olacaktı.
işte o gün, dante onun kanamasını izlerken sikik bir sigara tüttürecek ve sevdiği kadını becermek için evine dönecekti.