Amine güntay
@amine_g
Okuması keyifli son derece de akıcı bir kitap. Pederin duygularını görmeyip çevresindeki tüm kadınların neler olduğunu anlaması özellikle çok gerçekçi, pederin aşkını temize çıkarmak için evde mutsuz olduğu gerçeğine sığınmaya çalışması, tüm yükü karısının omuzlarına bırakırken kendini akladığı satırlar çok gerçekçi. Yazarın psikoloji eğitimi almış olabileceğini düşünmüştüm ama almamış, iyi bir gözlemci. Yine kadınların aldatıldığı ve bunu affettiği ve kadınların hayata veda ettiği bir kitap.
Ölürken Gertrude pederin eşine duyması gereken suçluluğu ve sorumluluğu duyuyor, ne yazık ki bu da son derece hayatın içinden.
Kendi kendime şu sözleri tekrarlıyordum “Küçük çocuklara benzemedikçe cennete giremezsiniz”
… ancak doğal iyilikseverliği şaşırtılmayı sevmez. Ödevinin berisinde kalmayacak ama ötesine de geçmeyecek kadar düzenli bir kişidir. Hatta iyilikseverliği de sanki sevgi tükenebilir bir hazineymiş gibi ölçüye vurulur. Uyuşamadığımız tek nokta da budur...
İnsanların ara sıra icat etmeyi sevdiği kuruntulu itirazlar olmasaydı pek çok şey kolayca hallolurdu. Çocukluğumuzdan beri, yapmak istediğimiz şu veya bu şeye, salt çevremizdekilerin sürekli olarak "Yapamaz" demesi engel olmadı mı?..