Yüksek şehir yamaçları! Dik yamaçların koruduğu ve onları daha da büyüttüğü büyük mimari eserler. Bina yığınlarının alacalı kaosunda, gün ışığı parlak noktalarda ve gölgelerde dalgalanıyor -sen bugünsün, sen bensin çünkü seni görüyorum
sen yarın [ben ne olacaksam] o olacaksın.
Gemiler karşılıklı geçerken gemi korkuluğuna dayanıp seni seyretmeyi seviyorum ve bu geçişte esrarlı bir özlem ve pişmanlık var.
Reklam
Üzüntüyü mantıksallaştırmak?
Eğer bu çaba gerektiriyorsa, neden?
Hüzünlü insanlar çaba gösteremezler.
Vazgeçmek istediğim yaşamın sıradan işlerini bile bırakamıyorum. Vazgeçmek çaba ister ve bu çaba isteği bende yok.
Okurum ve özgürleşirim. Nesnellik kazanırım. Kendim ve dağınık olmaktan çıkarım.
Herkesi gören güneştir, durgun dünyaya gölgeler saçan aydır, denizde biten geniş topraklardır, tepeleri yeşilliklerle salınan koyu siyah ağaçlardır, çiftliklerdeki havuzların süregelen huzurudur, üzümlerle kaplanan, yollarıyla eğimli taraçalardır.
Toprak her şeyi örtecek:
Yaşamımı, yazılarımı, sonsuzluğumu.