Amine
@aminee11
Kendime notlar..
Puan vermedi·165 syf.·
2024 14. kitabı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Demokrasi, liberalizm, bireysellik, akılcılık, özgürlük gibi Modernizmin temel sloganlarının/kutsallarının da sonuna geldik. Tarihin en özgür çağında tarihin hiç bir döneminde olmadığı kadar tek düze bir dünya kuruldu. Herkes ayn şehirlerde, aynı parklarda, aynı evlerde, aynı kıyafetlerle, aynı eğitimle, aynı sloganlarla, aynı TV programları ile yaşamaya çalışıyor. Her şeyi aynileştiren süreç, devletleri de ortadan kaldırarak "şirketlerin hâkim olduğu; sorgulanamaz, eleştirilemez "yüce" insanların (Homo DEUS) yönettiği bir dünya kurmakta.
Sert otoriter rejimlerin baskısı ile sersemletilmiş/ahmaklaştırılmış Müslüman Toplumlar, ölümü görüp sıtmaya razı olmak kabilinden- canlarını kurtarmanın sevinci ile yeni dönemin otoriterliğini ve şiddetini tanımlayabilecek durumda değiller. Bu nedenle olsa gerek, kanunlar üzerinden kendilerine dayatılan seçeneksiz yaptırımların aslında toplumsal şiddet olduğunu da çözemiyorlar. Binlerce yıllık tecrübe ile diktatöryal rejimlere karşı kendilerini, nesillerini ve ailelerini nasıl koruyabileceklerine dair iyi-kötü bir fikri ve tecrübesi olan Müslümanlar, demokrasi kılıfı ile "haz" objesi üzerinden kendilerine uygulanan şiddete karşı nasıl direneceklerini konusunda hiçbir fikre sahip değiller.
...gençlik-sorumsuzluk yaşı o kadar ilerletildi ki, "gençlik bitti" denilen yerde, adam olmak, olgunlaşmak değil, yaşlılık dönemi başlıyor. Üç boyutlu sanal gerçeklik dünyasının oyun ya da porno fantezileri arasında kaybolmuş erkekler, aile sorumluluğunu alabilecek olgunluğa da erişemiyorlar. Üç boyutlu sanal dünyaların içinde bir oyundan başka bir oyuna, bir cinsel fanteziden başka bir cinsel fantaziye yuvarlanırken sanal hatunların kucağında olgunlaşamıyor, adam olmaya fırsat bulamıyorlar. (Araya bir not girelim; üç boyutlu oyun üreticilerinin neredeyse tamamı porno sektörü tarafından satın alınmış durumda.)
İstanbul Sözleşmesi'nin kadını sahiplenen ve onu "güçlü" kılan adeta, "Senin keyfini kaçırdı. Hadi onu cezalandır, arkandayız." der gibi kışkırtan tavrı birliktelik sonlandıktan sonra birden değişiyor: Kadın polise telefon ettiği an erkeği evden 6 ay uzaklaştırabiliyor ama pişman olup, şikâyeti geri çekemiyor. Erkeği geri, eve alamıyor. İstanbul Sözleşmesi diyor ki;
"... Şikayette bulunulmasına bağlı olmamasını ve mağdur şikâyetini veya ifadesini geri alsa bile kovuşturmanın devam etmesini sağlamak üzere..."
Yani kadın, "erkeği evden atarken" güvenilir ve güçlü biri olup, beyanı esas kabul edilirken, erkekle beraberliğine geri dönmek istediğinde, "kadın gücünün" arkasındaki kudret ortadan kayboluyor ve kadın ne istediğini bilmeyen, beyanının hiçbir hükmü olmayan, güvensiz, aciz birine dönüşüyor.