agatha
@andcats
33 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Ah! Birkaç saat içinde ölecek olmak ve bir yıl önce bugün özgür ve masum olduğumuz sonbahar gezintilerimden birini yaptığımı, ağaçların altında, yaprakların arasında dolaştığımı düşünmek!
- Biraz tütün alın beyefendi, bana kızmayın, kin de beslemeyin.
- Korkmayın; size uzun süre kin besleyecek kadar vaktim yok.
Bu dünyada artık yapacak hiçbir şeyi olmayan biri olarak söyleyecek sözüm var mı? Bu boş ve pörsümüş beynimde yazmaya değer bir şey bulabilecek miyim? Neden olmasın? Etrafımda her şey tekdüze ve renksizse, içimde bir kasırga, bir çatışma, bir trajedi yok mu?
Hakkımda verilen karar açıklandığından beri, uzun bir hayata hazırlanan kaç kişi öldü! Genç, özgür ve sağlıklıyken, kafamın Grève Meydanına düşeceği günü göreceklerini sanan kaç kişi benden önce öldü! Şu an açık havada özgürce nefes alıp veren, keyiflerince dolaşan kaç kişi benden önce ölecek!
Ölüm/ Bir ipte sallanan bir ölü/ Bu ölüme bir türlü/ Razı olmuyor gönlüm/ Fakat/ Emin ol ki sevgilim/ Zavallı bir çingenenin/ Kıllı siyah bir örümceğe benzeyen eli/ Geçirecekse eğer/ İpi boğazıma/ Mavi gözlerimde korkuyu görmek için/ Boşuna bakacaklar/ Nazıma/ Ben/ Alaca karanlığında son sabahımın/ Dostlarımı ve seni göreceğim/ Ve yalnız/ Yarı kalmış bir şarkının acısını/ Toprağa götüreceğim
Ne de güzel anlatmış şair değil mi? Baş karakterimizin hissettiklerinin yoğunluğunu tam olarak anlayabileceğiniz mısraları okudunuz az önce. Ama karakterimizi anlatmaya geçmeden önce biraz Victor Hugo'nun bu kitabı yazarken neler düşündüğüne bakalım. Yazar söylenene göre düşüncelerini yazıya dökmekte epey tereddüt yaşamış ve kitabın yazıldığı dönemde anlaşılmayacağını beklemiştir. Eh kendisini pek de suçlamamak lazım. Neden mi? Öncelikle kitabımız adından da anlaşılabileceği üzere bir idam mahkumunun, idam kararının verilmesi ile başlıyor ve ardından gelişen olaylarla devam ediyor. Karakterin işlediği suçun gerçek olduğunu bilsek de, yazar bunun kendini savunma mı yoksa isteyerek yapılan bir eylem mi olduğu konusunda bir cevap vermemekte kararlı. Kendisinin bile isteye bu şekilde kurguladığı oldukça belli, evet Victor Hugo yine zekasını ortaya koymuş. Kitabın başında geçen ufak bir tiyatro metni var eğer önsözü ve o kısmı okursanız daha iyi anlayabileceğiniz bir eser. Kitabın benim için tek sıkıntısı karakteri tanımamak oldu, aslında yazarın da istediği tam olarak bu. Karakteri tanımadan ona karşı nasıl duygular besleyeceğimizi merak ediyor. Eğer kötü biri olsaydı herkes ondan nefret edecekti ve ölüm korkusu bizi etkilemeyecekti, iyi biri olsa daha kötü çünkü kitabın vermek istediği mesaj okura ulaşamayacaktı. Peki ya yazar bize bu insanın nasıl biri olduğu hakkında hiç bilgi
