"Hayat ona hayal kurmayı bile çok görmüştü. Umut hayallerde saklıydı oysa."
"İnsanlar için ne kadar kolaydı normalleştirmek her şeyi ya da öyleymiş gibi davranmak..."
"Acılarını hafifletmek adına aldığı morfin gibiydi müzik ve dans. Radyonun sesini ne kadar çok açarsa o kadar az duyuyordu içinde ki çığlıkları."
"İstenmeyen olmak, kolayca vazgeçilmek... Bir annenin hayatına fazla geldiğini düşünerek yaşamak ne kadar sancılıydı. Bir denizin yüzlerce metre derininde basınca maruz kalmış gibi; günışığına yüzmeye çalıştıkça, derine, karanlığa gömülüyordu çocuk ruhu. Bu kaçıncı vurgundu? Kaçıncı ölüm?
"Hayat ona bu yaşta susmayı mı öğretmişti yoksa susmak tek çare miydi onun için? Peki ya biriktirdikleri? İçinde yer kalmadığında ne olacaktı peki? Kendisi dahil, bu soruların farkında değildi kimse."