"Utanç, istenmeyen ve yabani ot muamelesi göreceği korkusuyla bahçede açmaya korkan güzel bir kır çiçeği gibidir. Ancak bir kır çiçeğinin nerede büyüyeceğini kontrol edemezsiniz, aynı şekilde nasıl büyüyüp gelişecegini de kontrol edemezsiniz. Çiçek açmasının beklenmedik olması, çiçeği daha az güzel yapmaz. Hepimiz eşsisiz..."
(İnsanlar ne der?) her birimize aşılandı ve bizi en özgün benliğimizi göstermekten alıkoydu. İnsanları memnun eden bir toplum yarattık. Endişenin başını kaldırması için en olgun alandı. Ve suçluluk duygusunun da.