Erich Fromm şunu savunur ;
‘Sevgi kusurları yok etmez,onları da kabul eder.’der ve ekler,’Bir insanı hiçbir sebep yokken yüreğinde sıcacık hissediyorsanız,işte bu gerçek sevgidir.’
Aptallar yalnızlığa pek katlanamaz; ama akıllılar bir nimet olarak görür yalnızlığı. "Zeki bir insan, yalnızlıkta, düşünceleri ve hayal gücüyle mükemmel bir eğlenceye sahiptir." der Schopenhauer. Schiller'in de dediği gibi: "Asla yalnızken yalnız değilim!"
