Bazen bir yazıyı okuyorum, okuyorum ve tekrar okuyorum ama hiç bir şey anlamıyorum. Sanki beynim "ben çalışmıyorum ne halin varsa gör😏" der gibi . Yani o kadar anlamıyorum ki bir başkasına okutuyorum burada ne demek istemiş diye 🤦🏻♀️
Küçük bir şey onu muazzam heycana götürebilir. Küçük bir yaprağın arkasında bir dünya gördüğünü zanneder de koca dünyayı görmeden yaşar
İçinde bir türlü aslında öğrenemediği bir kainat bulunduğuna kanidir.
....
Ömer başını salladı:
" hiçbirinizi anlamıyorum. Verecek cevap da bulamıyorum. Fakat yanılmadığımı eminim: bizi istediklerimizi yapmaya çeken bir kuvvet var, bu muhakkak... Bizim daha başka daha iyi olmamız lazım... Bu da muhakkak... Bunu nasıl bileştirmeli, bunu bilmiyorum."
Yüzeysel yaşayıp yüzeysel duygular hisseden insanları asla anlamıyorum. Evet benim kadar üzülmüyorlar ama benim kadar da mutlu olup aşkı, heyecanı ve sevgiyi bu kadar derinden hissetmiyorlar.