Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ve anlar ki sonunda:
Gitmek, insanın kendi yalnızlığını büyütmesinden başka bir şey değildir.
Acının ne kadar kişisel, dünyanın ise insan trajedisine karşı ne kadar kayıtsız kaldığına dair harika bir eser.
Tablodaki neredeyse hiç bir figür ona bakmaz, hayat kendi ritminde umursamazca devam eder.
Ve insan anlar ki düşen yalnızca İkarus değil; dünyanın bizim acımıza anlam vermek zorunda olduğuna dair inancımızdır aslında.
Kendinden Vazgeçme
Bazen hiçbir şeyin yolunda gitmediğini hissedersin. Sanki ilerliyorsun ama bir yere varamıyorsun; şüphe ve belirsizlik içinde sıkışıp kalmışsın gibi. Doğru yolda olup olmadığını, hatta bir yol olup olmadığını sorgularsın.
Bu, insan olmanın bir parçası: karmaşa, kafa karışıklığı, ne yaptığını bilmediğin anlar… Kendini böyle hissediyorsan bunda yanlış bir şey yok. İnsan oluyorsun, hepsi bu.
Bir gün şu anki hâline dönüp bakacaksın; nedenini bile bilmeden devam eden hâline. Ve o gün geldiğinde kendine büyük bir şefkatle bakacaksın. Belki de şu an pek sevmediğin bu hâlinin, sonrasında gelen tüm güzelliklerin temelini attığını anlayacaksın.
Bu yüzden büyük resmi henüz göremediğin için kendinden vazgeçme. Yolunu buluyorsun, tam da burada ve bir gün pes etmediğin için kendine teşekkür edeceksin.