"Mamafih benim için şöyle bir teselli noktası da yok değildi: Mağlûbum, fakat düşmanla göğüs göğüse çarpıştıktan, son kurşununu attıktan sonra yere serilen bir asker gibi mağlûbum."
"Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile götürmek için yalnız onun dümenini ele almak kâfidir...Şimdi anlıyorum ki değilmiş...Yollar görünmez kayalarla doluymuş...Onlara çarpmamak lazımmış..."