Ayşe Nur

Ayşe Nur
@anurr
Nattvardsgästerna, Ingmar Bergman
Tanrı yoksa bu bir fark yaratır mı? Hayat anlaşılır olurdu. Ne rahatlama. Ama ölüm de hayatın kaybolması demek olurdu. Vücudun ve ruhun çözülmesi. Acımasızlık, yalnızlık ve korku…hepsi doğrudan ve şeffaf olurdu. Acı çekmek anlaşılmazdır bu yüzden açıklanması gerekmez. Yaratıcı yok. Hayatı devam ettiren yok. Bir tasarım yok….Tanrım….Neden beni bıraktın?
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Nattavardsgästerna, Ingmar Bergman
İsa çarmıha gerildiğinde ve asılı kaldığında acılar içinde bağırdı: “Tanrım, Tanrım!” “Neden beni terk ettin? Bütün gücüyle bağırdı. Cennetteki Tanrının onu terk ettiğini düşünüyordu. Vaaz verdiği her şeyin yalan olduğuna inandı. Ölmesinden hemen önce İsa şüphe içerisinde kaldı. Kesinlikle bu onun en büyük sıkıntısı olsa gerek?
Andrei Tarkovsky
Hepimiz bekleriz. Bir şey bekleriz! Mesela ben. Ben hayatım boyunca sanki tren istasyonunda bekler gibiydim. Bütün bu zaman boyunca sanki yaşadığım hayat gerçek değil de bir tür bekleyişti
Andrei Tarkovsky
Renksiz ve kısır bir hayat yaşamaktansa, acılı bir mutluluk daha iyidir. belki, daha sonra bütün bunları düşündüm. ve eğer mutsuzluklarımız olmasaydı, daha iyi durumda olmayacaktık. daha kötü durumda olacaktık. çünkü eğer öyle olsaydı, hiç mutlu olmamış olacaktık. ve hiç umut olmayacaktı.
Bazen her şey tıpkı bir rüya gibi geliyor. Benim gördüğüm bir rüya değil; rol almak zorunda olduğum, bir başkasının rüyası… Peki bizi rüyasında gören kişi uyandığında ve “utanç” duyduğunda ne olacak ?