Başta gotik bir roman olduğunu bilmeden satın almıştım. O yüzden sıkça olan şiddetli olaylara çok şaşırdım ve gerçekten bu sebeple akıcı bir kitap olduğunu söyleyebilirim ama o kadar fazla tesadüfler yaşanıyor ki bütün beklenmedik olayın sonunu böyle tahmin edebiliyorsunuz. Mesela ıssız yolda biriyle karşılaşıyor, içimden diyorum ki kesin kardeşi; tahminim tutuyor. Şu mağaradan girmiş Mazzini Şatosundan çıkmış: böyle bir saçmalık olabilir mi Allah aşkına, geldiğin yeri de mi bilmezsin. Asıl hem komiğime giden hem de sinirimi bozan kısım bu, dönüp dolaşıp kaçtığı yere farketmeden ve bilmeden (!) geri dönmesi. Şatoya döndüğü zaman ki yaşananlar değil, şatoya döndüğünü görünce kahkahayı patlattım. Aa bir de tesadüfen eski aşkı yaşıyormuş, o ölümcül kimsenin kurtulamayacağı bir darbe alıp tabiki, bunları şatonun o binbir türlü heryeri kilitli mahzeninden kurtarmış, mükemmel tesadüf, bayıldım. Bütün kinayeleri bir kenara atarsam, romanın gerçekten kısa, hafif zevkli bir roman olduğunu söyleyebilirim. Okumaktan pişman olmadım. Ayrıca yazarın kadınların o dönemdeki rolünü ve haklarını yüceltmesine bayıldım :) İncelemem çok mantıklı olmadı ama pek önemseyecek durumum yok. Edit: İnternette basit bir okuma yaptıktan sonra Ann Radcliffe’in yazım tarzının romanın içine doğaüstü ögeler yerleştirip bunlara mantıklı sebepler bulmasıyla okuyucuları tatmin etmesi olduğunu öğrendim. Kendisi ayrıca dalga geçtiğim mucizevi tesadüflerin ana karakterleri amaçları doğrultusunda motive ettiğine inanıyormuş ve kitaplarını böyle tasarlamış.

1000Kitap