Ellerinize ve Yalana Dair
Bütün taşlar gibi vekarlı,
Hapiste söylenen bütün türküler gibi kederli,
Bütün yük hayvanları gibi battal, ağır
Ve aç çocukların dargın yüzlerine benzeyen elleriniz.
Arılar gibi hünerli, hafif,
Sütlü memeler gibi yüklü,
Tabiat gibi cesur
Ve dost yumuşaklıklarını haşin derilerinin altında gizleyen elleriniz.
Bu dünya öküzün boynuzunda değil,
Bu dünya ellerinizin üstünde duruyor.
Ve insanlar, ah, benim insanlarım,
Yalanla besliyorlar sizi,
Halbuki açsınız,
Etle, ekmekle beslenmeye muhtaçsınız.
Ve beyaz sofrada bir kere bile yemek yemeden doyasıya,
Göçüp gidersiniz bu her dalı yemiş dolu dünyadan.
İnsanlar, ah, benim insanlarım,
Hele Asyadakiler, Afrikadakiler,
Yakın Doğu, Orta Doğu, Pasifik Adaları
Ve benim memleketlilerim,
Yani bütün insanların yüzde yetmişinden çoğu,
Elleriniz gibi ihtiyar ve dalgınsınız,
Elleriniz gibi meraklı, hayran ve gençsiniz.
İnsanlarım, ah, benim insanlarım,
Avrupalım, Amerikalım benim,
Uyanık, atak ve unutkansın ellerin gibi,
Ellerin gibi tez kandırılır,
Kolay atlatılırsın...
İnsanlarım, ah, benim insanlarım,
Antenler yalan söylüyorsa,
İsa Meryem'e mi kalmış?
Musa asadan ne bulmuş?
Süleyman bir sultan olmuş
Saltanatı boşu boşuna
garip bir şekilde insana yaşadığını en çok hissettiren duygu korku duygusu ve sırf bu yüzden bir şeylerden korkmayı çok seviyorum