Gelgit 1: Yeniden Uyanış - Su Akar
#kitapyorumu
Herkese selam! Yeni bir kitap yorumu ile geldim!
ÖNCELİKLE ASLA VE ASLA BU KİTABIN SONUNU KABUL ETMİYORUM. YAZARIN KALPSİZLİĞİNİ DE KINIYORUM. HİÇ BAĞLANMADIĞIM, TANIŞMADIĞIM BİR KARAKTERE ÜZÜLDÜM BEN!!
Naaaaasıl bir serüvendi öyleeee. Kendimi bir kaptırdım kiii!! Kitabın maratonunda göreceksiniz zaten ama şimdi yorumumdan burada bahsetmem gerekiyor. Öncelikleee kitap konu bakımından pek benlik değil ama zaten ara sıra bu tarz kitaplar okuyorum. Açık ara en aklı başında yazılmış olduğunu hissettiğim absürt olmayanlarıydı benim okuduklarım arasından. En çok da bunu sevdim. Yazarın kalemi zaten akıcıydı. Okuduğum en akıcı kalemlerden birisi değildi ama kitabın dinamiğiyle birlikte kendini okutuyordu. Kitapta ben baya bir yere güldüm. Özellikle Aras beni baya baya bir güldürdü. Şimdi karakterden bahsedeyim biraz. Sırma, aslında ona karşı nötr olduğumu söyleyebilirim. Olması gerektiği zaman olması gerektiği tepkileri verdi. Gayet aklı başında omurgalı bir karakterdi. Mıy mıy, çıtkırıldım bir watty girl değildi. En sevdiğim yanı içindeki şefkatti. Bir anne şefkati vardı onda. Çok güzel bir “anne” olurdu bence Sırma. Bizi bu hale getirenler utansın!! Aras, en sevdiğim karakterlerden birisiydi bence. Çok tatlı, çok savunmasız, çok masum bir karakterdi Aras en başında. Yaşadıkları vs geçmişi gerçekten üzücü. Bu adam daha ne yaşasın derken kitabın sonunda 2 tane büyük, 2-3 tane de ara pilot twist şovu yapan yazardan bize büyük şok. Deniz, kraliçedir bizim için desem de en başta sonradan biraz soğudum. Yani Aras’a biraz daha bence sıcak yaklaşabilirdi. Yine de eve ilk geldiği zaman çok havalı olduğunu inkar edemeyeceğim. Efe, yazarımız her ne kadar sevse de ben en başından beri sevmiyordum hâlâ da kararımın arkasındayım. Benim için