Saygıyla dillendirilmiş "sen" sözünün, menfaatle söylenmiş "ben" sözünden daha değerli olduğuna şahit oldum. Bazen Hatice'nin yüreğini dinledim, minnet gördüm. Bazen gülümün kalbine baktım şükür okudum. Aşkın saygıdan, dostluklan, mahramiyetten, paylaşmaktan ve ortak düşünceden ibaret olduğuna böyle karar verdim.
Değerli, kıymetli, Sayın, muhterem, aziz gibi iltifat sıfatlarının hiçbirine gerek duymadan "insanlar" dedi.
Gerçek insan olmak, bütün sıfatların da sahibi olmak, insanlığın hakikatine ermek demekti çünkü.