Babası sevmezse bir kız çocuğunu, tüm dünya sevse ne fayda...
Babamla konuştuk bugün, kargo gönderdim sana aldın mı, dedi. Evet, dedim. Açmamışsın, dedi. Açmadım evet. Yani paketi açtım ama gönderdiği kartı aktifleştirmedim. Ondan bahsediyor. Yapamadığı, yapmadığı babalığı satın almaya çalışıyor sanırım. Küçük bir kutunun içinde bir zarf... geri verir mi giden çocukluğumu, sanmıyorum. Ben babamı istiyorum, annemi istiyorum, olmayan kardeşimi istiyorum. Bu kutu bana onları verebilir mi ?
“Baba, yani baba dediğime bakma biyolojik faktörler işte, benim için gerçekten bir şey yapmak istiyorsan beni arama artık, sorma, merak edermiş gibi davranma, yapma, olmuyor işte sen baba olamıyorsun. Zorlama” dedim ve kapattım. Senelik konuşmamızı tekrarladık. Herkes görevini yaptı.
Deniz çok güzel kokuyor...