ilk kitapta tamlin'e karşı hissettiğim tiksinme sebepsiz değilmiş, ben ileri görüşlüymüşüm meğer. fantastik romantik kitaplar okuyan insanlara karşı derinden gelen bir ön yargım vardı. gerçek okur değillermiş gibi bir yanım hep yan gözle bakar, yargılardı. böyle bir insan olmak istemediğim için tabularımı yıkmak adına adım atıp 
A Court of Thorns and Roses okudum. rhysand olmamasına rağmen beğendim ki ikinci kitaba başladım. düşüncelerimden kopmayı çok özlemişim. tekrar çocukluğuma döndüm. güvende hissettim. gecenin bir yarısı heyecanlanıp çığlıklarla ayaklarımı havada tekmeliyordum. sadece bu tarz kitaplar okuyarak hayatıma devam etmeyeceğimi biliyorum ama yargılayıcı sinir biri olmama engel olduğu için de minnettarım. yorulduğumda tekrar döneceğim muhtemelen. fakat şimdi ara vereceğim çünkü dünya üzerinde erkeklerin böyle olabileceği gibi aptalca bir yanılgıya düşmek istemiyorum hehe
A Court of Thorns and Roses okudum. rhysand olmamasına rağmen beğendim ki ikinci kitaba başladım. düşüncelerimden kopmayı çok özlemişim. tekrar çocukluğuma döndüm. güvende hissettim. gecenin bir yarısı heyecanlanıp çığlıklarla ayaklarımı havada tekmeliyordum. sadece bu tarz kitaplar okuyarak hayatıma devam etmeyeceğimi biliyorum ama yargılayıcı sinir biri olmama engel olduğu için de minnettarım. yorulduğumda tekrar döneceğim muhtemelen. fakat şimdi ara vereceğim çünkü dünya üzerinde erkeklerin böyle olabileceği gibi aptalca bir yanılgıya düşmek istemiyorum hehe
"To the people who look at the stars and wish, Rhys."
...
"To the stars who listen- and the dreams that are answered."
So, yes, I was jealous of him because it will always be easy for him. And he will never know what it is to look up at the night sky and wish.
The issue isn't whether he loved you, it's how much. Too much. Love can be a poison.