Zehra Şen
@arheznes
Ben kısaca hiç kimse.
Şu anda okuduğu kitap
"Her neyse. Ben de aramızdakilerin hiçbir zaman gerçek olmadığı sonucuna vardım. Beni artık sevmediğini kabullenmek daha acı vericiydi. İşin tuhafı ben de onu eskisi gibi sevmiyordum. Aşkımız bitmiști. Bu kadar basit. Bu normal bir șey ve herkesin bașına gelebilir. Aslında aşkınızın her zaman bir yalan olduğuna inanmak daha çok acı verir."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"En güvenli yer her zaman en mutlu olduğun yer değildir. Hapishaneleri kimse sevmez."
Julian'ın hayattan çıkardığı en önemli ders bazen umuttan daha tehlikeli hiçbir șey olmadığıydı.
"Ama insanların seni koruyup kollaması ya da senin için en iyisini yapmaya çalışmaları illa büyüdüğünü kabul etmemeleri anlamına gelmez. Bazen de seni özleyeceklerini bildikleri için böyle davranırlar."
Ty bir süre konuşmadı ve Kit bu sessizlikte onun kulaklığıyla dolaşmasını, ekseri müzik dinlemesini ve bazı kelimeleri fısıldayarak söylemesini düşündü. Ty bir cisme dokunurken bütün dikkatiyle ona yoğunlaşıyordu. Tașların pürüzsüz yüzeylerini, bir camın kalın ya da ince olușunu ve ipek ya da deri gibi dokuları uzun uzun, tadını ala ala hissediyordu. Kit biliyordu ki, bazı insanlar Ty gibilerin bunları sebepsiz yaptığını düşünüyordu. Bozuk ya da hasta oldukları için.
Kit birden derin bir öfkeye kapıldi. Ty'ın her davranışının bir sebebi olduğunu nasıl anlamazlardı? Bir ambulans sirenlerini öttürerek yanından geçerse kulaklarını kapardın. Sana bir sey çarptığında bir yerin yaralanmasın diye iki büklüm olurdun.
Ama herkes dünyanın seslerini aynı şekilde duyacak ya da bir șeyleri aynı șekilde hissedecek diye bir kaide yoktu. Ty sesleri herkesten iki kat daha yüksek ve hızlı duyuyordu. Kulaklık ve müzik bir tıkaç görevi görüyordu. Sadece sesleri bastırmakla kalmıyorlar, onların uyandırabileceği hisleri de hafifletiyorlardı. Hepsi Ty'ın zarar görmemesi içindi.
Kit hayatı bu kadar yoğun yaşamanın nasıl bir his olduğunu düşünmeden edemedi. Ty belli ki bazen bir çakl taşı ya da bir bardak gibi sıradan șeylere odaklanarak enerjisini kontrol altında tutuyordu.