"Ben senden nefret edemem ki. Senden nefret etmem dünyadaki iyiliklerin varlığına inancımı yitirmem demek. Bunun ölümden ne farkı var? Beni sevmediğini sandım, Emma. Ama senden bir an bile nefret etmedim."
"Ben de artık beni sevmediğini sandım."
"Ve hiçbir șey fark etmedi, değil mi? Biz birbirimizi hep seveceğiz."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Julian elini kaldırdı. "Neden daha önce anlatmadın?"
Emma ona çaresizlikle baktı. "Jem'in söyledikleri yüzünden. Aramızdakilerden geçerli bir sebep uğruna vazgeçtiğini bilmek hiçbir șeyi değiştirmiyor. Yine acı çekiyorsun. Hatta belki iki üç mislini."
Emma birbirine çarpan kılıçların metalik sesini hayal etti. O heyecanın kendine has bir güzelliği vardı. Gökyüzüyle denizin arasında bir yerde olmanın. Mark da Vahși Av'da böyle mi hissediyordu acaba? Dünyanın elementleriyle aranda hiçbir sınır kalmadığında yüklerinden kurtulmak kolaylaşıyordu.