Dünya üzerinde düşünmeden dünyayı yerle bir edebileceğim adamın dünyasını mahvetmiştim.
Reklam
Anlaşılan bu gece de sırtımı bir şezlonga yaslayarak uyuyacaktım , ancak bu gece başını ruhuma yaslanmaya muhtaç bir çocuk duruyordu kucağımda.
Benim , gökyüzü gözlü küçük bayım.
“Ben o çocuk değilim , Başkanın kızı . Aklının ötesinde bir hayal kurma . Ne ben senin demir attığın denizim , ne de sen benim sığınabileceğim bir limansın .”
Beni sevecek onlarca kişi bulabilirdim ama beni anlayacak başka kimse yoktu dünya üzerinde .
“Senin beni anlaman lazımdı .Ben senin bilmediğin tarafınım. Ben senin eksik yanının . Seni tamamlayan parçanım ben! Kahretsin.”
Reklam