Yeni gün kapıyı çalarken, içimde hâlâ dünden kalan bir ağırlık var.
Ama biliyorum; her sabah, insanın kendine yeniden yaklaşması için sessiz bir davet.
Acelem yok bugün.
Duygularımı bastırmadan, yargılamadan yanımda taşıyorum.
Belki bu yetiyor:
Uyanmak değil, fark etmek.(هیچ)