Paul Tillich e göre var olmanın iki kutbu var. Bunlardan biri, ben'in "ben" olarak var olma cesareti. Diğeri ise benliğin, kendisinden daha büyük bir şeyin, dünyanın bir parçası olarak var olabilme cesareti. Bu ikisini de aynı anda yapabildiğimiz ölçüde, yani "ben" olarak ayrı, özerk kalırken bir yandan toplumun, dünyanın da bir parçası olarak kalabiliyorsak varız.
Kişinin kendisini kendisinden doğurmasına "bireyleşme" adını verebiliriz. Bireyleşme asla sona ermeyen, kişi hayatına devam ettiği sürece devam eden bir süreçtir. Kişinin hayatının hikayesi, kendisi olabilmesinin hikayesidir Jung a göre
Psikanalitik bakış açısıyla bakarsak meme, bir süt ve beslenme aracı değil; bundan çok daha fazlası. Süt ve beslenme, memenin sağladığı duygu için bir vasıta sadece. Meme, kabul gördüğümüz, rahatladığımız, teskin edildiğimiz yer.