onur
@arthetism
Tam olarak fark neydi? Hangi insanların çizgili pijama, hangilerinin üniforma giyeceğini kim karar vermişti ?
Şu anda okuduğu kitap
şöyle bir şey okudum çok hoşuma gitti:
Umarım evleneceğim insan tek başına bir kafede kitap okuyabiliyordur. Tek başına tiyatroya gidebiliyor, kendini eğlendirebiliyordur. kendini mutlu etmeyi bilen insan karşısındakini de mutlu eder. Güçlü karakterler sevilmeye değer.
İlişkinizi tanımlayan ve seyrini belirleyen aranızdaki sohbetlerdir. siz ya da partneriniz, sessiz ya da konuşkan olabilirsiniz, sorun değil. İlişkinizin belirleyicisi ne kadar konuştuğunuz değil, birbirinize konuşurken kullandığınız kelimeler ve de bu kelimelere eşlik eden ifadeleriniz ve jestlerinizdir. Gerçek bir aşk hikayesi, peri masalı değildir. Çokça çaba ve kırılganlık gerektirir. Tüm bu çabaların sonunda gelen ödül ise, 50. yıl dönümünüzü kutlarken, partnerinizi ilk günden daha çok sevdiğinizi bilmektir. Sonsuza dek aşık kalabilirsiniz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
belkide hayatın tek gerçeği, ölüm ?
Ölümden daha ötesi var mı? Ya da ölüm kadar gerçeği? İnsan ölümle karşı karşıya gelince anlıyor bunu. Sevgi, aşk, nefret hepsi sahte. Sevinç, üzüntü gözyaşı hepsi boş. Her şey değişir. Dün ölmeyi bile göze alacak kadar sevdiğin birinden bugün yolda görüp kafanı çevirecek kadar nefret edersin. Yada en büyük aşklar nefretle başlar klişesi. Kimin aşkı ne kadar gerçek olabilir ki? Ya da kim kimden ne kadar nefret edebilir? Ama ölümün sahtesi olmaz. O kadar gerçektir ki, insanoğlunun tozpembe dünyası kaldıramaz. Zordur kabullenmesi, karşılaşınca ölümle bocalar, konuşamaz. Dilinden dökülemeyenler gözyaşı olarak dökülür birer birer. Dedim ya zordur karşılaşması, kabullenmesi ve alışması. Ama insan işte herşeye olduğu gibi buna da alışıyor. Sonra hatırlaması kalıyor geriye. Tarihte bir gün ve geçmişten anılar..
okuduğum kitabın bitmesine bir sayfa kalmış ama ben o sayfayı okuyamıyorum. her şeyin bitmesinden o kadar bıkmışım ki, kitapları bitirmiyorum, şarkıların sonunu dinlemiyorum, filmlerin son sahnelerini izlemiyorum. sonlardan kaçarken kendi sonuma doğru kaçtığımı anlayamıyorum.
Sanki uzun bir yolculuğa çıktım Ve ben yanıma hiçbirşey almadım. Sanki mühim bir işim varmış da, Ben onu yapmayı unutmuşum gibi.. Eksikliğini fazlasıyla hissedebiliyorum Sanki farkında olmadan bazı şeylere veda ettim. Içimde beni endişelendiren bir burukluk var Rahatsız eden kocaman bir boşluk var. Bilmiyorum ya da ben bu aralar fazla duygusalım.
Hiç birini anlayamıyorum..