Temelde, biriyle ilgili fikirlerimiz sadece bizimle olan ilişkisine dayalıdır. Onu başka biriyle olan ilişkisinde mutlaka biraz farklı görürüz. Onu yalnızken, mahreminde gördüğümüzde, hakkında hiçbir şey bilmediğimiz biridir.
Cesurdu da: bu sayısız, bitmek bilmeyen ölümler karşısında kendini bırakmıyor, havlu atmıyordu. Yeni bir umut belirdi mi, artık ona ne kadar az inanabileceğini bilmesine rağmen yeniden yakalıyordu.
Ama hiçbir hayatta sonsuza kadar saf bir mutluluk içinde olamayız. Öyle bir hayat olabileceğini düşünmek ancak yaşadığımız hayattaki mutsuzluğumuzu büyütmeye yarar.