şura kol
@artsoule
Suat Derviş şöyle diyor:
“Biz kadınlar hangi yaştan, hangi ırktan, hangi asırdan olursak olalım hep aynı şekilde hisseder ve aynı şekilde muhakeme yürütürüz. Dikkat ederseniz görürsünüz ki, biz kadınlar diktatör bir devlet idaresinde teşekkül etmiş gizli bir cemiyetin azalarına benzeriz. Birbirimizi ne kadar çekemezsek çekemeyelim…Bir zorluk karşısında hemen birleşiriz. Birbirimizi daima müdafaa eder ve ortak düşmanın nefesini çıkarmaya uğraşırız.”
Suat Derviş’in kadınlarıyla ve kendisi ile bu kitapla tanışmış olmaktan memnunum. 22 yaşında bir genç kadın olarak kadınların tüm ilginç yaşanmışlıkları ile ilgili öyküler okumak çok hoşuma gitti. Ancak bana uçarı ve ilginç gelen bazı hikayeler yoktu diyemem. Anneanneme bu hikayelerden en beğendiklerimi okuduğumda aslında bu uçarılığı hissetme sebebimin benim toyluğumdan ve tecrübesizliğimden ileri geldiğini anlamış oldum. Çünkü benim müthiş ilginç bir hikaye olarak okuduklarıma anneannemin “ falancanın kızı da böyle bir şey yapmıştı.” ve ya “ben fabrikada çalışırken biz de böyle şeyler yaşardık.” gibi tepkileriyle aslında Suat Derviş’in kadınlarının tecrübeyle sabit gerçek ve yaşayan kadınlar olduğunu da anlamış oldum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Çünkü yalnız biz kadınlar, bazen çok sevmekten başka bir sebebimiz yokken böyle kırarız…İnanmazsanız erkeklere sorunuz.”
“Hayatın o zaman kendisine pek tabii gelen bu ayrıntılarına saadet ismini veriyor.”
