Arzu Çavuşoğlu Demirci

Arzu Çavuşoğlu Demirci
Pythagoras’a göre insan dışında hiçbir canlının doğal sınırlarla bir sorunu yokken, insan kendi varlığına zincir vurduğunu düşündüğü her şeyi kırmak eğilimindedir.
Reklam
Aslına bakarsanız insanoğlunun acınacak bir varlık olduğu düşünülebilir, çünkü ne kuş misali uçar, ne çoğu mahlukat gibi dört ayak üstünde yürür, ne de bir boğa gibi haşmetli boynuzlarla donanmıştır.
Yığınla hastalık var insan sağlığını tehdit eden, belalar adeta pusuya yatmış ve bir musibet öbürüne davetiye çıkarıyor. İnsanın insana yaptıklarını bir tarafa bırakalım: Yoksullaşma, esaret, iftira, hakaret, işkence, kalleşlik, sadakatsizlik, aşağılama, kavga, aldatma… Hoş kumsaldaki kum zerreciklerini burada bir bir sayacak halim yok! İnsanlara bu hayat nasıl reva görüldü, gazabı dinmek bilmeyen hangi tanrı onları bu feryat vadisine hapsetti.
Yığınla hastalık var insan sağlığını tehdit eden, belalar adeta pusuya yatmış ve bir musibet öbürüne davetiye çıkarıyor.
Birisinin yüksekçe bir gözlemevinde dikilip de Iupiter’in insanlara neler yaptırdığını,onların biçare feryatlarını kaydettiğini mi sanırsınız bre gafiller. Öyle olsaydı bu görevi yerine getiren gözlemcinin doğumun ne berbat bir süreç, bakımın ne kadar emek gerektiren bir iş, çocuğun yediği onca dayağı, erkeğin ekmek uğruna çektiği onca çileyi, yaşlılığın ne eziyetli, ölümün ne gaddar olduğunu bir not alması gerekir.
Reklam