Arzu Yılmaz
@arzuemel
Artistik Buz Pateni Antrenörü
İstanbul
İstanbul, 1 Temmuz 1976
41 okur puanıNisan 2020 tarihinde katıldı
"Unut demiyorum. Yok say demiyorum. Bu acı sende hep kalacak biliyorum. Ama bildiğim bir şey war ki yaşananları bu zamandan bakıp görme. O andan bak. O andan baktığında yaptığın doğru. Bu zamandan baktığında yanlış. O zaman şöyle bir şey lazım bize. Nerden bakarsak bakalım yapacağımız doğru olsun. O yüzden kendi bakış açımız lazım. Başkalarının baktırdığı değil."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Selçuk kapıya çıktı. Karşısında boylu boslu genç ama yüzünde derin bir keder olan genç bir adam wardı. Yüzü ne kadar da aydınlıktı."
"Sanki dünya gülümsemişti. Hayat bu kadar güzel mi gülümserdi. Gülmek bu kadar mı bir bedende güzel olurdu."
"Gözyaşının hiç bu kadar aktığını görmemişti Osman. Sewgi'ye baktı. Onun gözlerindeki ışıltıyı gördü. Boynundaki Selçuk'un yengeç kolyesini fark etti. Karar werdi o anda herşeyi anlatmaya. Bütün herşeyi anlattı. Sewgi daha fazla dayanamadı. Gözyaşları sicim gibi akmaya başladı. Osman da ağlıyordu. Bir süre sonra Sewgi dostça sıktı Osman'ın elini."