Hasan Eraslan
@asberaslan
Sabret ki her şey hissettiğin kadar derin ve sonsuz olsun, sabret ki her şey gönlünce olsun.
Kalbimle baş başa düşündüm demin,
Artık bir sihirsiz nefes gibisin.
Şimdi tâ içinde bomboş kalbimin,
Akisleri sönmüş bir nefes gibisin.
Mâziye karışıp sevda yeminim,
Bir anda unuttum seni, eminim.
Kalbimde kalbine yok bile kinim;
Bence artık sende herkes gibisin.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Beyaz olmak güzellik değildir. Siyah olmak da çirkinlik değildir. Zira kefen beyaz ve korkutucudur. Kâbe ise siyah ve güzeldir. İnsan dış görünüşü ile değil, ahlakı ile değerlendirilir. Erkeklik bağırmakla olsaydı, köpek erkeklerin efendisi olurdu. Dişilik çıplaklıkla olsaydı, maymun da dişilerin efendisiydi. Gözünü semaya dikip Allah’tan daha fazlasını dilemeden önce, önündekileri gör ve mevcut olana şükret.”
Dalda bir yaprağız, kurur gideriz.
Uzun ince bir yolda yürür gideriz.
Dünyada bir müddet durur gideriz.
Ömür de bir yerde bitecek elbet
Bir hayal sanmıştım hayatı başta,
Ne gördün gerçekte, ne gördün düşte?
Senden bu dünyaya kalan ateşte,
Her zaman bir duman tütecek elbet.
Dünyada en fazla Karun olursun.
Bugün de yaşarsın, yarın olursun.
Sevilir seversin yârın olursun.
Gönlünden bir sevda tutacak elbet.
Gelecek hayatın sayılı gündür.
Tek bir ömrün var o da bugündür.
İstersen dünyayı tersine döndür;
Bu devran yönüne dönecek elbet.
Bilmiyorsun Ki
Bilmiyorsun ki;
Hasretin ne kadar ağır,
İnsanoğlu çaresiz ,
Ben fakir,
Sen fâik..
Bilmiyorsun ki;
Hüznün hep kalbimde,
Gözlerin gözümde,
Ümidin kalbimde,
Bakışın, bakışın bir yangın yüreğimde.
Bilmiyorsun ki;
Seni arıyorum,
Dinlediğim her şarkıda,
Okuduğum her şiirde,
Yürüdüğüm her yolun sonunda,
Bastığım her karış toprakta,
Meyvesi olmayan her ağaçta,
Bir bedevinin içtiği her yudum suda,
Nabzımın her atışında,
Aldığım her solukta ben, seni arıyorum.
Bilmiyorsun ki;
Seni görüyorum.
Bir çocuğun her selam duruşunda,
Bir bebeğin bana bakıp her gülümseyişinde,
Bir nenenin döktüğü her damla gözyaşında,
Bir annenin çocuğuna her bakışında,
Mendil satan ufaklığın mâsum gözlerinde seni görüyorum.
Sen varken
Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara, yağmurlu havalara, bu kasvetli akşamlara. Sen varken bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına, otobüs duraklarına. Sen varken ayrılanlara ağlamazdım, yıkılmazdım yiten sevdaların ardından. Gidenlere küsmezdim, kalanlara acımazdım. Sen varken böyle üşümezdim, titremezdim. Masumdum çocuklar gibi, böyle delirmezdim, küfretmezdim. Hele ölmeyi hiç düşünmezdim. Şimdi soruyorum sana; adı sevdaysa bu derdimin, sen yaktın da ben yanmadım mı?